مهره  ها یکی از انواع  اتصال دهنده ها می باشند که از یک بلوک با یک سوراخ رزوه شده در مرکز تشکیل شده اند.

این محصولات برای کاربردهای مختلفی استفاده می شوند بنابراین انواع مختلفی از آن ها وجود دارد.

دسته بندی مهره ها از لحاظ نوع کاربرد

  • مهره شش گوش

مهره شش گوش رایج ترین نوع بستها می باشد ، که برای محکم کردن پیچ ها کاربرد دارد.

  • مهره بال دار

سر مهره بال دار ، دارای دو بال در هر طرف است و می توان آن را با دست محکم و شل کرد. عمدتا برای کاربرد های موقت استفاده می شوند.

  • مهره سربسته 

این محصول در یک انتها با رویه گنبدی صاف بسته می شود.

  • مهره تی

یک بدنه بلند و نازک با سر T شکل در یک انتها که فرو می‌رود و سطحی صاف باقی می‌گذارد.

  • مهره جوشی

اتصال دهنده ای تخصصی است که می توان آن را به اجزا دیگر جوش داد.

  • مهره های شکاف دار

مهره های شکاف دار به گونه ای طراحی و ساخته می شوند که می توانند با یک سنجاق یا سیم ایمنی مکانیزم قفلی را تشکیل دهند.

  • مهره های مربعی

مهره های مربعی با شکل مربع مشخص می شوند. این شکل سر باعث افزایش سطح بست و میزان اصطکاک آن  و خطر شل شدن آن را کاهش می دهد.

  • مهره های قفلی

می توانید از آنها برای محکم کردن مهره های دیگر استفاده کنید.

علاوه بر این، اگر می خواهید از شل شدن سایر مهره ها جلوگیری کنید، استفاده از آنها خوب است.

  • مهره های کوپلینگ

مهره ای بلند و استوانه ای شکل که برای اتصال دو محصول با دندنه نری استفاده می شود. همچنین می توانید از آن برای اضافه کردن طول به نصب استفاده کنید.

  • مهره فلنج دار یا واشر دار

این ویژگی ها فلنج آنها ، به عنوان واشر خارجی عمل می کنند. مهره های فلنجدار امکان توزیع یکنواخت بار را فراهم می کنند.

جنس مهره ها

انواع مدل مهره بر اساس کاربرد و محل مورد استفاده می تواند متریال های زیر را شامل شود :

  • فولاد : فولاد کربن ، فولاد ضد زنگ A2 (304) و فولاد ضد زنگ A4 (316/316L)
  • فلزات غیر آهنی : مس، برنج، آلومینیوم، تیتانیوم، برنز و روی
  • آلیاژ : سیلیکون برنز، اینکونل، مونل و هاستلوی
  • پلاستیک : ترموپلاستیک ها و پلیمرهای ترموست مانند پلی اتیلن، PTFE (تفلون)
  • نایلون : نایلون 6، نایلون 66، نایلترون و تکمید MDS
  • تخصصی : الیاف، سرامیک، لاستیک، نمد، چرم، دو فلزی و میکا
  • فنولیک : برای عایق الکتریکی

جلوگیری از خوردگی مهره

تعدادی از تکنیک ها برای افزایش خواص مقاومت در برابر خوردگی استفاده می شود:

پوشش‌های فلزی : پوشش‌های معمولی که برای تولید مهره های مقاوم در برابر خوردگی استفاده می‌شوند روی، کادمیوم و نیکل هستند.

پوشش روی به عنوان یک لایه سطحی قربانی عمل می کند که قبل از آسیب دیدن مواد مهره قربانی مواد خورنده می شود.

کادمیوم یک سطح محافظ با کیفیت بالا تولید می کند اما هم از نظر بیولوژیکی و هم از نظر محیطی سمی است.

پوشش های نیکل تنها زمانی که پوشش متراکم و غیر متخلخل باشد در برابر خوردگی محافظت می کند.

آبکاری : این روش شامل پوشش دادن مهره با رسوب الکترولیتی با استفاده از فلزاتی مانند کروم یا نقره است.

فسفاته کردن : یک سطح انعطاف پذیر، اما ساینده با ترکیب یک لایه روی فسفات محافظ در برابر خوردگی به دست می آید.

قهوه ای یا تیره شدن : قرار دادن مهره (معمولاً فولاد) در معرض یک ترکیب شیمیایی یا محلول نمک قلیایی باعث یک واکنش شیمیایی اکسید کننده می شود که منجر به ایجاد یک سطح رنگی و مقاوم در برابر خوردگی می شود.

یکپارچگی پوشش را می توان با پردازش محصول نهایی بهبود بخشید.

آبکاری شیمیایی : این تکنیک از یک آلیاژ نیکل-فسفر استفاده می کند که بر روی سطح مهره رسوب می کند و سطحی بسیار مقاوم در برابر خوردگی و سایش ایجاد می کند.

برای مشاهده محصولات و اطلاعات بیشتر با ما در اینستاگرام همراه باشید .